Najczęściej stosowanymi podkładami do siatki z włókna szklanego są płyta cementowa (zwana także podkładką cementową lub CBU), utwardzony beton, bloczki murowane i płyty izolacyjne ze sztywnej pianki. W przypadku obszarów mokrych, takich jak prysznice i obudowy wanien, standardem branżowym są płyty cementowe lub panele z cementu włóknistego. W przypadku systemów EIFS (zewnętrzne systemy izolacji i wykończenia) głównym podkładem jest pianka polistyrenowa (EPS). Właściwy wybór zależy od środowiska zastosowania, wymagań dotyczących obciążenia, narażenia na wilgoć i rodzaju wykończenia nakładanego na siatkę.
Siatka z włókna szklanego to tkanina wzmacniająca stosowana w szerokiej gamie projektów budowlanych, remontowych i naprawczych. Zwiększa wytrzymałość na rozciąganie powierzchniom, które w przeciwnym razie pękłyby lub rozwarstwiały się pod wpływem naprężeń, ruchów termicznych lub cykli wilgoci. Jednakże sama siatka nie zapewnia żadnego wsparcia strukturalnego. Musi być osadzony w kompatybilnym urządzeniu lub do niego przyklejony materiał podkładowy który zapewnia sztywne podłoże, które siatka może skutecznie wzmocnić.
Wybór niewłaściwego podkładu do siatki z włókna szklanego jest główną przyczyną uszkodzeń płytek, pękania sztukaterii i rozwarstwiania się EIFS. Według Tile Council of North America (TCNA) nieprawidłowy wybór podłoża jest przyczyną znacznej części niepowodzeń w montażu płytek zgłaszanych w roszczeniach gwarancyjnych. W tym przewodniku opisano wszystkie główne opcje podkładów, ich interakcję z siatką z włókna szklanego i sposób wyboru odpowiedniej kombinacji dla konkretnego projektu.
Dlaczego materiał podkładowy ma znaczenie podczas korzystania z siatki z włókna szklanego
Podkład zapewnia stabilność wymiarową, odporność na wilgoć i powierzchnię wiązania, na jaką pozwala siatka z włókna szklanego aby spełniał swoją funkcję wzmacniającą w dłuższej perspektywie. Siatka z włókna szklanego zatopiona w zaprawie lub kleju na stabilnym podłożu rozkłada naprężenia na całej powierzchni; ta sama siatka na elastycznym, wrażliwym na wilgoć lub chemicznie niezgodnym podłożu nie powiedzie się niezależnie od jakości siatki.
Kluczowe funkcje, które musi zapewnić kompatybilny sponsor, obejmują:
- Stabilność wymiarowa: Podkład nie może rozszerzać się, kurczyć ani znacząco odkształcać pod wpływem obciążenia lub zmian wilgotności. Ugięcie większe niż L/360 (gdzie L to długość przęsła) jest podawane przez TCNA jako próg, przy którym prawdopodobne jest pękanie płytek i fug.
- Odporność na wilgoć: W wilgotnym środowisku podłoże musi być odporne na wchłanianie wody i cykle zamrażania i rozmrażania, które powodują niszczenie konwencjonalnych płyt kartonowo-gipsowych i utratę połączenia z powłokami osadzonymi w siatce.
- Powierzchnia połączenia mechanicznego: Podkład musi zapewniać powierzchnię, do której cienkowarstwowa zaprawa, lakier bazowy lub klej może związać się z wymaganą wytrzymałością. Podkładki na bazie cementu portlandzkiego zazwyczaj osiągają siłę wiązania przekraczającą 200 psi, znacznie powyżej minimum 50 psi określonego przez ANSI A118.4 dla systemów cienkowarstwowych.
- Kompatybilność z systemem wykończenia: Niektóre podkłady reagują chemicznie z niektórymi powłokami. Na przykład standardowa płyta gipsowo-kartonowa z czasem ulega zniszczeniu w kontakcie z alkalicznymi zaprawami z cementu portlandzkiego w miejscach narażonych na wilgoć.
Rodzaje podkładek, które można stosować z siatką z włókna szklanego
Istnieje sześć podstawowych typów podkładów stosowanych w nowoczesnych konstrukcjach z siatką z włókna szklanego, każdy dostosowany do różnych środowisk zastosowań i systemów wykończeniowych.
1. Płyta cementowa (jednostka cementowa)
Płyta cementowa jest najczęściej zalecanym podkładem dla siatki z włókna szklanego w mokrych zastosowaniach wewnętrznych, w tym w ścianach pryszniców, obudowach wanien i tylnych rozpryskach w kuchni. Składa się z rdzenia z cementu portlandzkiego wzmocnionego po obu stronach siatką z włókna szklanego, dzięki czemu jest stabilny wymiarowo po zamoczeniu, jest odporny na działanie zasad i jest wysoce kompatybilny z zaprawami cienkowarstwowymi.
Kluczowe dane techniczne i charakterystyka działania:
- Standardowe grubości: 6 mm (1/4 cala) do zastosowań ściennych, 12 mm (1/2 cala) i 19 mm (3/4 cala) do zastosowań podłogowych.
- Absorpcja wody: Płyta cementowa nie ulega zniszczeniu pod wpływem wody, chociaż nie jest wodoodporna. W obszarach stale wilgotnych zgodnie z wytycznymi TCNA wymagana jest osobna membrana hydroizolacyjna nałożona na płytę cementową przed położeniem płytek.
- Siatka z włókna szklanego tape at joints: W przypadku montażu płyt cementowych spoiny pomiędzy płytami należy przed nałożeniem warstwy wykończeniowej zakleić odporną na działanie alkaliów taśmą siatkową z włókna szklanego i wypełnić cienkowiążącą zaprawą. Standardowa taśma papierowa nie jest kompatybilna ze względu na degradację alkaliczną.
- Waga: Około 3,2 kg na stopę kwadratową (dla grubości 12 mm), cięższy niż alternatywy gipsowe, co wpływa na obliczenia obciążeń konstrukcyjnych w zastosowaniach podłogowych.
2. Płyta cementowo-włóknista
Płyta z cementu włóknistego łączy w sobie cement portlandzki z włóknami celulozowymi (a czasami piaskiem), tworząc panel, który jest lżejszy niż standardowa płyta cementowa, oferując jednocześnie porównywalną odporność na wilgoć i stabilność wymiarową.
Płyty z cementu włóknistego są często stosowane jako podkładka do siatki z włókna szklanego w systemach okładzin zewnętrznych i podkładach podłogowych. W zastosowaniach podłogowych ich mniejsza waga (około 2,0 do 2,4 kg na stopę kwadratową przy grubości 6 mm) jest praktyczną zaletą w porównaniu z tradycyjnymi płytami cementowymi. Nieco większa elastyczność cementu włóknistego w porównaniu ze standardowym CBU sprawia, że lepiej nadaje się on do instalacji na podłożach o konstrukcji drewnianej, gdzie nieuniknione jest niewielkie ugięcie.
W przypadku stosowania jako podłoże pod cienkowarstwowe tynki lub systemy sztukaterii wzmocnione siatką z włókna szklanego, płyty z cementu włóknistego należy przed nałożeniem powłoki zagruntować gruntem odpornym na działanie zasad, aby zapobiec migracji wykwitów przez warstwę wykończeniową.
3. Płyta izolacyjna z pianki polistyrenowej (EPS).
Płyta piankowa EPS jest głównym materiałem podkładowym w systemach EIFS (Exterior Insulation and Finish Systems), gdzie siatka z włókna szklanego jest osadzona w modyfikowanym polimerem lakierze bazowym nakładanym bezpośrednio na powierzchnię pianki.
W zespołach EIFS EPS zapewnia ciągłą izolację (wartości R wahają się od R-4 na cal do R-4,4 na cal w zależności od gęstości), podczas gdy siatka z włókna szklanego osadzona w powłoce bazowej zapewnia wzmocnienie przy rozciąganiu, które zapobiega pękaniu udarowemu i pękaniu spowodowanemu ruchami termicznymi w powłoce wykończeniowej. Standardowa praktyka EIFS, zgodnie z wytycznymi EIMA (Stowarzyszenie Członków Przemysłu EIFS), określa standardową siatkę o gramaturze co najmniej 4 uncji na jard kwadratowy (136 g/m2) dla obszarów polowych oraz grubszą siatkę szczegółową lub narożnik o gramaturze 15 uncji na jard kwadratowy (508 g/m2) na wszystkich przejściach, otworach i narożnikach.
Gęstość EPS stosowana jako podkład w systemach siatki z włókna szklanego EIFS to zazwyczaj typ I (0,90 funta/stopę3) do typu II (1,25 funta/stopę3). EPS o większej gęstości (typ VIII, 2,0 funta/stopę3) zaleca się stosować w strefach narażonych na duże uderzenia, takich jak pierwsze 1,8 metra (6 stóp) zewnętrznej ściany budynku, gdzie możliwe jest uderzenie pieszego.
4. Podłoża betonowe i murowane
Beton wylewany, betonowe elementy murowe (CMU) i mury ceglane są doskonałymi naturalnymi podkładami dla zapraw naprawczych wzmocnionych siatką z włókna szklanego, systemów sztukatorskich i powłok nawierzchniowych, ponieważ mają one zgodną zasadowość i rozszerzalność cieplną.
W zastosowaniach związanych z naprawą i odnawianiem betonu siatka z włókna szklanego jest osadzana w zaprawie modyfikowanej polimerami nakładanej na przygotowaną powierzchnię betonu. Siatka zapobiega pękaniu zaprawy naprawczej podczas utwardzania i kompensuje niewielkie różnice w ruchu termicznym pomiędzy nową nakładką a istniejącym podłożem betonowym. Jak wynika z badań opublikowanych w czasopiśmie Cement and Concrete Composites, w bezpośrednim kontakcie z betonem lub zaprawą obowiązkowa jest siatka z włókna szklanego odporna na alkalia (AR), ponieważ standardowe włókno szklane typu E rozpuszcza się w środowisku o wysokim pH (pH 12–13) matryc cementu portlandzkiego w ciągu 12–18 miesięcy od instalacji.
W przypadku sztukaterii na murze betonowym często najpierw nakłada się środek wiążący lub warstwę szpachlową, aby poprawić przyczepność mechaniczną pomiędzy powierzchnią muru a powłoką bazową wzmocnioną siatką z włókna szklanego. Bez tego przygotowania gładka powierzchnia gęstych bloków betonowych nie zapewnia wystarczającego mechanicznego wpustu dla systemu sztukaterii.
5. Podkładki na bazie gipsu (odporne na wilgoć i mata szklana)
Standardowa, odporna na wilgoć płyta gipsowa (powszechnie nazywana zieloną płytą) nie jest odpowiednim podłożem dla siatki z włókna szklanego w obszarach wilgotnych, ale płyty gipsowe z matą szklaną stanowią znacznie ulepszoną alternatywę, która jest akceptowana przez przepisy w niektórych zastosowaniach w obszarach mokrych.
Płyty gipsowe z matą szklaną zastępują papierową powierzchnię standardowej płyty gipsowo-kartonowej matą z włókna szklanego laminowaną bezpośrednio do rdzenia gipsowego. Eliminuje to papier, który pochłania wilgoć i wspomaga rozwój pleśni. Panele te są klasyfikowane jako wodoodporne zgodnie z ASTM C1178 i są dopuszczone przez Międzynarodowy Kodeks Mieszkaniowy (IRC) jako podkład do płytek w obszarach wilgotnych, pod warunkiem, że na powierzchnię panelu przed ułożeniem płytek zostanie nałożona membrana hydroizolacyjna.
W przypadku stosowania taśmy siatkowej z włókna szklanego na połączeniach płyt gipsowych z matą szklaną, masa wiążąca lub cienka masa używana do zatapiania siatki musi być odporna na działanie zasad i kompatybilna z powierzchnią maty szklanej panelu. Konwencjonalna, uniwersalna masa spoinowa nie nadaje się do spoin, na których na płytkach będzie nałożona cienkowarstwowa zaprawa.
6. Sztywna pianka z wbudowaną siatką (konstrukcyjne panele izolowane)
W niektórych zastosowaniach specjalistycznych płyta ze sztywnej pianki poliizocyjanurowej (poliizo) lub polistyrenu ekstrudowanego (XPS) jest stosowana zarówno jako izolacja, jak i podkład dla cienkowarstwowych wykończeń wzmocnionych siatką z włókna szklanego na wewnętrznych ścianach i sufitach.
To podejście jest najbardziej powszechne w chłodniach, budynkach przemysłowych i prefabrykowanych konstrukcjach modułowych, gdzie wymagana jest ciągła wydajność cieplna bez utraty jakości wykończenia. Powierzchnię pianki należy przymocować mechanicznie i zabezpieczyć klejem, a siatkę z włókna szklanego należy zatopić elastomerową lub modyfikowaną polimerem warstwą bazową specjalnie opracowaną dla podłoży piankowych o niskiej porowatości, ponieważ standardowe zaprawy cementu portlandzkiego nie przylegają niezawodnie do powierzchni płyt piankowych bez podkładu wiążącego.
Porównanie materiałów podkładowych do zastosowań w siatkach z włókna szklanego
Wybór najlepszego podkładu dla siatki z włókna szklanego wymaga zrównoważenia odporności na wilgoć, właściwości konstrukcyjnych, właściwości termicznych, kosztów i zgodności z przepisami dla konkretnego zastosowania.
| Typ sponsora | Typowe zastosowania | Odporność na wilgoć | Wartość izolacji | Waga (w przybliżeniu) | Koszt względny | Wymagana siatka AR? |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Płyta cementowa (CBU) | Prysznice, obudowy wanien, podłogi, blaty | Znakomicie | Żadne | Ciężki (3,2 kg/stopę kwadratową przy 12 mm) | Umiarkowane | Tak |
| Płyta cementowo-włóknista | Okładziny zewnętrzne, podkłady podłogowe, obszary mokre | Znakomicie | Żadne | Średni (2,2 kg/stopę kwadratową przy 6 mm) | Umiarkowane | Tak |
| Płyta piankowa EPS | Ściany zewnętrzne EIFS, podmurówka sztukateryjna, okłady termiczne | Dobry (z płaszczyzną drenażową) | Wysoka (R-4 do R-4,4 na cal) | Bardzo lekki (0,05 kg/stopę kwadratową) | Niski | Tak |
| Wylany beton / CMU | Naprawa betonu, tynkowanie, odnawianie nawierzchni | Znakomicie | Niski | Bardzo ciężki (konstrukcyjny) | Zmienia się (istniejąca konstrukcja) | Tak (critical) |
| Mata szklana Gips | Wewnętrzne obszary mokre (z membraną), strefy płyt kartonowo-gipsowych | Dobry (z wodoodpornością) | Żadne | Lekki (1,6 kg/stopę kwadratową przy 12 mm) | Niski to moderate | Tak |
| Pianka Polyiso/XPS | Chłodnie, przemysłowe, panele prefabrykowane | Doskonały (XPS jest odporny na parę) | Bardzo wysoki (R-6 do R-7 na cal) | Bardzo lekki | Umiarkowane to high | Tak |
Dopasowanie wagi i gatunku siatki z włókna szklanego do typu podkładki
Różne podkłady i systemy wykończeń wymagają różnej gramatury siatki z włókna szklanego, a użycie zbyt małej siatki na wymagającym typie podkładu jest równie problematyczne, jak wybór złego podkładu.
| Zastosowanie | Polecany sponsor | Waga siatki | Typ siatki | Standard branżowy |
|---|---|---|---|---|
| Taśma do spoinowania płytek | Płyta cementowa, cement włóknisty | Taśma o szerokości 50 mm, 4 uncje/yd2 | Samoprzylepna taśma siatkowa AR | TCNA B412, ANSI A108.11 |
| Standardowa powierzchnia pola EIFS | Pianka EPS typu I lub II | 136 do 203 g/m2 (4 do 6 uncji/yd2) | Standardowa siatka AR o otwartym splocie | EIMA 101.86, ASTM E2568 |
| Strefa największego wpływu EIFS | EPS typu VIII o dużej gęstości | 508 do 678 g/m2 (15 do 20 uncji/yd2) | Wytrzymała siatka AR | Udar ASTM E2568 Poziom 2 |
| Nakładka do naprawy betonu | Istniejące podłoże betonowe | 203 do 271 g/m2 (6 do 8 uncji/yd2) | Siatka z włókna szklanego AR | Poradnik naprawy betonu ACI 546R |
| Sztukateria nad CMU | Blok betonowy | 4 do 6 uncji/yd2 | Siatka AR o otwartym splocie | Standard sztukaterii ASTM C926 |
| Wykończenie spoin płyt kartonowo-gipsowych | Panel gipsowo-kartonowy z matą szklaną | Taśma o gramaturze od 2 do 4 uncji/yd2 | Samoprzylepna taśma siatkowa z włókna szklanego | Leczenie stawów ASTM C474 |
Krytyczne wymaganie: dlaczego odporna na alkalia siatka z włókna szklanego jest obowiązkowa w przypadku podkładów na bazie cementu
Standardowa siatka z włókna szklanego typu E szybko ulega degradacji i traci większość swojej wytrzymałości na rozciąganie w ciągu 12 do 24 miesięcy po osadzeniu w zaprawie cementowej portlandzkiej, co sprawia, że siatka z włókna szklanego powlekana odporna na alkalia (AR) jest niepodlegającym negocjacjom wymogiem w przypadku wszelkich zastosowań na podłożu cementowym.
Cement portlandzki po uwodnieniu tworzy wysoce zasadowy roztwór w porach (pH 12,5 do 13,5). Na tym poziomie pH krzemionka w standardowych włóknach szklanych E ulega chemicznemu rozpuszczeniu, zmniejszając średnicę włókna, osłabiając wiązkę włókien i ostatecznie niszcząc mechaniczną integralność wzmocnienia siatki. Badania opublikowane w czasopiśmie Construction and Building Materials udokumentowały utratę wytrzymałości na rozciąganie od 40 do 70 procent w siatce z włókna szklanego innego niż AR zatopionej w zaprawie cementowej po przyspieszonym starzeniu odpowiadającym 5 latom ekspozycji w terenie.
Odporna na alkalia siatka z włókna szklanego jest produkowana z zawartością tlenku cyrkonu (ZrO2) wynoszącą 16 procent lub więcej w składzie szkła, co znacznie spowalnia atak alkaliów. Dodatkowo siatka jest pokryta polimerem (zwykle PVC lub lateksem akrylowym), który zapewnia fizyczną barierę pomiędzy włóknami szklanymi a alkalicznym środowiskiem zaprawy. Siatka pokryta AR zachowuje ponad 85 procent swojej wytrzymałości na rozciąganie po tych samych warunkach testu przyspieszonego starzenia, zgodnie ze standardowymi protokołami testów EIMA.
Praktyczne implikacje: każdy produkt z siatki z włókna szklanego stosowany z płytą cementową, cementem włóknistym, betonem, murem lub pianką EPS w systemie EIFS musi mieć wyraźne oznaczenie odporności na alkalia, jako skład szkła AR, powłoka polimerowa lub jedno i drugie. Przed zakupem sprawdź to w karcie katalogowej produktu.
Czego nie używać jako podkładu dla siatki z włókna szklanego
Kilka powszechnie dostępnych materiałów nie nadaje się jako podkładki do siatki z włókna szklanego, ponieważ brakuje im stabilności wymiarowej, odporności na wilgoć lub zgodności chemicznej wymaganej do niezawodnego długotrwałego działania.
- Standardowa płyta gipsowo-kartonowa pokryta papierem (płyta gipsowa) w pomieszczeniach wilgotnych: Płyta gipsowa pokryta papierem pochłania wilgoć, traci integralność strukturalną, sprzyja kolonizacji pleśni i nie utrzymuje wiązania z cienkowarstwową zaprawą w stale wilgotnym środowisku. IRC wyraźnie zabrania stosowania standardowej płyty gipsowo-kartonowej jako podkładu pod płytki w kabinach prysznicowych i obudowach wanien.
- Płyta OSB (płyta o wiórach zorientowanych) bez hydroizolacji: Płyta OSB znacznie rozszerza się pod wpływem wilgoci (do 15% pęcznienia na grubości po nasyceniu, zgodnie z testami APA), powodując pękanie i rozwarstwianie leżącej na niej warstwy wykończeniowej wzmocnionej siatką. Jeśli płyta OSB jest używana jako poszycie konstrukcyjne pod systemem EIFS, zgodna z przepisami bariera wodoszczelna (WRB) i płaszczyzna drenażowa muszą oddzielać płytę OSB od powłoki bazowej EIFS.
- Sklejka w pomieszczeniach stale wilgotnych: Sklejka przeznaczona do zastosowań zewnętrznych sprawdza się lepiej niż płyta OSB, ale nadal znacznie się rozszerza i kurczy pod wpływem wilgoci, generując naprężenia przekraczające zdolność mostkowania pęknięć w przypadku standardowych systemów siatek z włókna szklanego. Sklejka nie jest zalecana przez TCNA jako bezpośrednie podłoże do płytek w wilgotnych obszarach, bez przyklejonej wodoodpornej membrany, która kompensuje ruchy podłoża.
- Standardowa (nie-AR) siatka z włókna szklanego z podkładami cementowymi: Jak opisano powyżej, siatka ze szkła E bez powłoki odpornej na działanie zasad ulega degradacji w środowisku cementu i nigdy nie powinna być używana jako element systemu podkładu, niezależnie od tego, jak trwały jest sam podkład.
- Płyty piankowe pokryte winylem jako bezpośrednie podłoża EIFS: Płyty piankowe z okładzinami foliowymi lub winylowymi zapobiegają mechanicznemu związaniu podkładu EIFS z podłożem. Pianki te wymagają całkowitego usunięcia wierzchniej warstwy lub systemu podkładu wiążącego przed użyciem jako podkład EIFS.
Jak zainstalować siatkę z włókna szklanego na podłożu: najlepsze praktyki
Prawidłowa technika montażu jest równie ważna, jak wybór materiału przy określaniu, czy siatka z włókna szklanego i system podkładu osiągną swoje znamionowe parametry w całym okresie użytkowania konstrukcji.
Do połączeń płyt cementowych i płyt z cementu włóknistego
- Pozostaw odstęp 3 mm (1/8 cala) pomiędzy sąsiednimi panelami na wszystkich połączeniach, aby umożliwić rozszerzalność cieplną bez wyboczenia panelu.
- Nałóż ciągłą warstwę cienkowarstwowej zaprawy na spoinę i natychmiast wciśnij taśmę siatkową AR z włókna szklanego w mokrą zaprawę, wyśrodkując taśmę nad spoiną.
- Nałóż drugą cienką warstwę cienkiej warstwy na zatopioną taśmę, wtapiając krawędzie, aby zrównały się z powierzchnią panelu. Pozostawić do utwardzenia na co najmniej 24 godziny przed nałożeniem płytek lub powłoki wykończeniowej.
- W wewnętrznych rogach złóż taśmę siatkową w narożniku, zamiast łączyć ze sobą dwie części; ciągły, złożony element zapobiega pękaniu złącza narożnego skuteczniej niż dwa przylegające do siebie kawałki taśmy.
Do zastosowań EIFS na piankę EPS
- Nałóż modyfikowany polimerami lakier bazowy na powierzchnię EPS o minimalnej grubości 3 mm (1/8 cala) za pomocą pacy zębatej lub natrysku zgodnie ze specyfikacjami producenta.
- Natychmiast osadzić siatkę z włókna szklanego AR w mokrym lakierze bazowym, zaczynając od góry i kierując się w dół. Użyj płaskiej kielni lub plastikowej pacy, aby całkowicie osadzić siatkę, tak aby na powierzchni nie były widoczne żadne pasma siatki.
- We wszystkich zewnętrznych narożnikach, przejściach i otworach należy zainstalować ukośne paski wzmacniające z siatki (co najmniej 200 mm x 300 mm) pod kątem 45 stopni przed siatką polową, ponieważ koncentracja naprężeń w tych miejscach jest znacznie wyższa niż na obszarach polowych.
- Nakładaj sąsiednie arkusze siatki na szerokość co najmniej 100 mm (4 cale) na wszystkich szwach. Nie łącz arkuszy siatki na styk, ponieważ złącza na styk reprezentują strefę o zerowym wzmocnieniu, która pęka pod wpływem cykli termicznych.
- Przed nałożeniem warstwy wykończeniowej EIFS należy pozostawić warstwę bazową do utwardzenia na 24 do 48 godzin.
Często zadawane pytania: Zwolennicy siatki z włókna szklanego
Wniosek: Wybór odpowiedniego podkładu dla siatki z włókna szklanego
Właściwy podkład dla siatki z włókna szklanego zależy przede wszystkim od środowiska aplikacji i systemu wykończenia nakładanego na siatkę.
W przypadku wewnętrznych obszarów wilgotnych, takich jak prysznice i obudowy wanien, standardowym wyborem są płyty cementowe lub panele z cementu włóknistego, z taśmą z siatki z włókna szklanego osadzoną w cienkich miejscach na wszystkich połączeniach. W przypadku systemów izolacji ścian zewnętrznych (EIFS) podkładem jest płyta piankowa EPS ze standardową siatką AR w obszarach polowych i siatką o dużej wytrzymałości w strefach i przejściach o dużym obciążeniu. W przypadku naprawy i odnawiania betonu istniejąca powierzchnia betonu lub muru służy jako podkład, pod warunkiem, że jest odpowiednio przygotowana i zagruntowana. W przypadku suchych obszarów wewnętrznych z podłożami gipsowymi, płyty gipsowo-kartonowe z matą szklaną stanowią lepszą jakość niż standardowe płyty gipsowo-kartonowe, gdzie wymagana jest pewna odporność na wilgoć.
We wszystkich typach podkładów zawierających materiały cementowe, odporna na alkalia siatka z włókna szklanego jest specyfikacją obowiązkową i niepodlegającą negocjacjom. Użycie standardowej siatki ze szkła E na płycie cementowej, betonie lub w powłoce bazowej EIFS spowoduje postępującą utratę wytrzymałości, która osłabi całą instalację w ciągu kilku lat użytkowania.
W razie wątpliwości należy zapoznać się z odpowiednią normą branżową dla swojego zastosowania: Podręcznik TCNA dotyczący płytek i płyt podkładowych, wytyczne EIMA dla EIFS, ASTM C926 dla sztukaterii i ACI 546R dla napraw betonu. Normy te określają nie tylko wymagany typ podkładki i gatunek siatki, ale także pełną sekwencję montażu, harmonogram elementów złącznych i etapy weryfikacji jakości, które zapewniają, że system będzie działać zgodnie z przeznaczeniem przez cały okres użytkowania budynku.
